Talen:

CO2 Opvang en Opslag

1. Wat is opvang en opslag van koolstofdioxide?

  • 1.1 Wat is CO2-opvang en opslag en welke zijn de mogelijke toepassingen?
  • 1.2 Welke rol zou CO2-opvang en opslag kunnen spelen in de strijd tegen de klimaatverandering?

1.1 Wat is CO2-opvang en opslag en welke zijn de mogelijke toepassingen?

Koolstofdioxide (CO2) is een broeikasgas dat van nature in de atmosfeer voorkomt. Menselijke activiteiten, zoals het verbranden van fossiele brandstoffen en andere processen, verhogen zijn concentratie in de atmosfeer en dragen aldus bij tot de globale opwarming van de aarde. CO2 wordt uitgestoten wanneer brandstof in grote elektriciteitscentrales, in motorvoertuigen of verwarmingssystemen wordt verbrand. Het kan ook uitgestoten worden door het verbranden van bossen of door andere industriële processen, bijvoorbeeld bij de ontginning en bewerking van grondstoffen.

Opvang en opslag van koolstofdioxide (Carbon dioxide Capture and Storage – CSS) is één van de technieken die zou gebruikt kunnen worden om de CO2-uitstoot als gevolg van menselijke activiteiten te beperken. Ze zou toegepast kunnen worden op de uitstoot van grote elektriciteitscentrales of industriële installaties.

Het procédé omvat drie belangrijke stappen:

  1. het opvangen van CO2 aan de bron door het af te scheiden van andere gassen afkomstig van een industrieel procédé
  2. het opgevangen CO2 vervoeren naar een aangepaste opslagplaats (gewoonlijk in gecomprimeerde toestand)
  3. het langdurig opslaan van het CO2 uit de atmosfeer, bijvoorbeeld in ondergrondse geologische lagen, diepe oceaan of in bepaalde minerale verbindingen.

Sommige technologieën die nodig zijn voor dit procédé, zijn beter ontwikkeld dan andere. In 2005 waren er reeds drie commerciële projecten tot uitvoering gebracht voor de opslag van CO2 in ondergrondse geologische lagen in het kader van gas- en oliewinning of van verwerking van grondstoffen. Meer in het Engels

1.2 Welke rol zou CO2-opvang en opslag kunnen spelen in de strijd tegen de klimaatverandering?

Bij gebrek aan specifieke acties om de klimaatverandering te matigen, voorzien meeste scenario’s voor globaalenergieverbruik een substantiële stijging van de CO2-uitstoot in de loop van deze eeuw. Ze geven eveneens aan dat de voorziening in basisenergie, tot minstens het midden van deze eeuw, zal overheerst blijven door fossiele brandstoffen.

Bijgevolg zouden technieken voor de CO2-opvang en opslag, in combinatie met andere technische opties, een rol kunnen spelen in de strijd tegen de klimaatverandering.

Maar geen enkele technologische optie op zich kan zorgen voor de globale vermindering van de emissies die nodig is om de concentratie van broeikasgassen in de atmosfeer te stabiliseren op een niveau dat een gevaarlijke interferentie met het klimaatsysteem belet.

Andere technologische opties om de concentraties van broeikasgassen in de atmosfeer te stabiliseren, zijn onder meer:

  • de energievraag verminderen door de energie-efficiëntie te verhogen;
  • overschakelen op brandstoffen die minder koolstof bevatten (bijvoorbeeld aardgas in plaats van steenkool);
  • het verhogen van het gebruik van hernieuwbare energiebronnen en/of kernenergie (die elk, per saldo, weinig of geen CO2 uitstoten);
  • het valoriseren van natuurlijke koolstofopslagplaatsen (zoals bossen); en
  • het verminderen van broeikasgassen andere dan CO2 (bijvoorbeeld methaan).

De opvang en opslag van CO2 zou een optie kunnen zijn voor ontwikkelde landen die hun CO2-uitstoot moeten verminderen en over aanzienlijke opvangbare CO2-bronnen beschikken, die toegang hebben tot opslagplaatsen en die ervaring hebben met ontginning van olie of gas. Maar in de ontwikkelingslanden moeten er nog vele moeilijkheden overwonnen worden. Het bevorderen van omstandigheden die de verspreiding van deze technologie in ontwikkelingslanden zou vergemakkelijken, zou dus een belangrijke inzet zijn voor de wereldwijde verspreiding van CO2-opvang en opslag. Meer in het Engels